International Food Standard
![]() |
Standard IFS (International Food Standard) pierwotnie planowany tylko dla producentów wyrobów pod markami własnymi sieci handlowych staje się powoli obowiązkową przepustką do współpracy z siecią handlową. Tendencje zachodnioeuropejskie rzadko omijają polski rynek i wszystko wskazuje na to iż w ciągu najbliższych dwóch lat będziemy mówić o IFS-ie jako podstawowym standardzie dla firm wytwarzających żywność oferowaną przez sieci handlowe. Wymaganie certyfikacji na zgodność z wymaganiami IFS to metoda mająca na celu wszechstronne poznanie dostawcy jak również zminimalizowanie ryzyka jakie niesie współpraca z dostawcami.
IFS opracowany został przez kooperujące organizacje: niemiecką HDE i francuską FCD (p. www.food-care.info) powołane do życia przez sieci handlowe. Mają one na celu tworzenie wymagań dla dostawców i poczynając od roku 2001 stworzyły pięć wydań standardu IFS.
Jakie były przesłanki powstania standardów BRC czy IFS? Jest oczywiste, że sieci handlowe zarabiające pieniądze na dystrybucji towarów są jedynie dysponentem wyrobów choć w rozumieniu wielu klientów stają się streoną odpowiedzialną za bezpieczeństwo produktów, za ich jakość i zgodność z aktualnymi przepisami prawa. Stąd pojawił się pomysł aby opracować zbiór wymagań minimalizujących ryzyko strat w wyniku reklamacji klientów czy w najpoważniejszym przypadku minimalizujących ryzyko pojawienia się spraw z powództwa cywilnego.
Wymogi, na których opiera się IFS to przede wszystkim wymagania prawa UE i poszczegółnych Państw członkowskich. Inne, ważne dla klientów dotyczą jakości oferowanych produktów i gwarancji ich bezpieczeństwa.
Lektura standardu, szczególnie dowodzi, że zamysłem autorów nie jest tylko narzucenie szeregu wymagań mieszczących się w Dobrych Praktykach Higienicznych czy Produkcyjnych. Zamysłem audytorów było wyposażyć firmę-dostawcę w skuteczny system zarządzania. Na przykład wskazując wymagania dotyczące zaangażowania kierownictwa i działań korygujących autorzy podkreślają, że sieci zainteresowane są współpracą z firmą zarządzaną według jasnych zasad i firmą, która będzie się rozwijać doskonaląc swój system zarządzania.
Należy zaznaczyć iż standard zawiera szereg szczegółowych wymagań dotyczących infrastruktury oraz metod zapobiegania najważniejszym zagrożeniom dla bezpieczeństwa produktu. Autorzy normy położyli nacisk na te elementy systemu zarządzania bezpieczeństwem żywności które będą zmniejszać ryzyko wystąpienia wad wyrobów a tym samym będą minimalizować ilość reklamacji klientowskich.
International Food Standard wskazuje na 10 obszarów oznaczonych jako KO co wskazuje iż autorzy traktują je jako absolutnie kluczowe wymagania. Dla podkreślenia znaczenia tych elementów brak skutecznego wdrożenia skutkuje negatywnym wynikiem procesu certyfikacji.
Jednym z takich wymogów jest kwestia identyfikowalności, którego istotność jest podkreślana od lat w europejskim prawodawstwie dotyczącym żywności. Dąży ono mianowicie do sytuacji kiedy będziemy w stanie powiedzieć o konkretnym wyrobie wszystko poczynając od źródeł jego składników a skończywszy na ostatnim etapie dystrybucji. Oraz będziemy w stanie sprawnie usunąć produkty z rynku w przypadku podejrzenia wad mogących stanowić zagrożenie dla konsumentów. (zachęcam do regularnego odwiedzania strony https://webgate.ec.europa.eu/rasff-window/portal gdzie znajdziecie Państwo informacje o wszystkich zarejestrowanych incydentach związanych z żywnością w Unii Europejskiej).
Wybiegając więc myślą kilka lat wprzód, szczególnie planując współpracę z sieciami właściciele lub menedżerowie zarządzający firmami spożywczymi powinni traktować wdrożenie wymagań IFS jako konieczny wydatek.
Zapraszamy do współpracy, kontakt
![]()

